1

مقایسه جایگاه زن دراسلام نسبت به قبل از آن

زن در دوره جاهلیت از حقوق و مزایای بسیارکمی برخوردار بود. جامعه عرب برای زن استقلالی در زندگی قائل نبود

و حرمت و شرافتی برای او جز حرمت و شرافت خانواده نمی شناخت. شرایط و وضعیت زنان در دوران جاهلیت نشان

می دهد که اسلام بستری را فراهم کرد تا زن به عنوان یک عنصر بی اختیار به یک عنصر پرارزش و نقش آفرین

تبدیل شود. خدای بزرگ، علی رغم ستم پیشگانی که زن را تحقیر کرده اند،استعداد و نبوغ ذاتی او را در جهات و

ابعاد متعدد متذکر شد و با کلام محبت آمیز در قرآن کریم مقام و شان انسانی را به تصویر کشید. اسلام به خویی

توانست مقام زن را در حوزه های فردی، اجتماعی، و خانوادگی بالا ببرد و ملاک برتری زن را از آن جهت اطلاق کرد

تا اهمیت و وظیفه خصوصی او را به وی گوشزد کند. حکم حجاب و پوشیدگی را برای حفظ عفت و احترام به زنان،

آرامش روانی، استواری جامعه و استحکام پیوند خانوادگی اجرا کرد. همچنین بیان کرد که زن در تمام احکام عبادی

و حقوق اجتماعی با مرد مشترک است و فقط ملاک برتری و متمایز کننده افراد تقواست. زن و شوهر نسبت به هم

حقوق متفاوتی دارند که با رعایت آن ها زندگی شیرین و با صفا می شود و تناسب بیشتری میان زن و مرد برای

زندگی مشترک بوجود می آید. زن به برکت این نعمت الهی(اسلام) دارای استقلال و اراده است و زن در هر امری که

مرد استقلال دارد او نیز می تواند مستقل باشد. مانند کسب،معامله، تعلیم و تعلم و فقط پست های حکومت و

قضاوت را نمی تواند بر عهده بگیرد زیرا با روحیه غالب زنان سازگار نیست و زنان نوعاً عاطقی تر ، احساساتی تر و

لطیف تر از مردان هستند. در واقع اسلام زمینه هایی را برای شکوفایی و استعداد زنان در عرصه های گوناگون فراهم

کرد و با تمام افکار و خرافات موهوم و تعصبات قوم وقبیله های عصرجاهلیت به شدت مبارزه کرد و به هر موقعیتی

نسبت به زنان نظر مثبت نشان داد.